Güneşi gezdirmekten eğilmiş gölgelerine sevdalı
Yağmura kesik akarsuların seyrinde huzura eren gönülsalıncağı
Eski bir bahar dalıyla suyun ufkunda yıllar ötesinden pırlantalaşmışa cevahir
Gitti mi gidiyor işte delisine
Varıp da kim geçerse bu çemberden
Ateşine yanıyor aşk dediğikleri makamın
Bir de tel bağlıyor yürek sazına aşk derdine tutulan terane
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta