Her biri kendine evrilmiş, kopuş bilgini,
bütünü bölen tek başınalık, sözler dökülür
bir yazık güle, kokusu ormanda kayıp.
Özün giderek yanmada neden, belki senden
öte taşanı görmedin, kesik kesik bölünen dilim,
her parçanın içinde parçalandı elim, uzanır da
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta