Ey ismini göğsümün en derin yerine ilmek ilmek işlediğim,
Gözlerini benden kaçırdığın o anlarda bile hücresine kadar bildiğim...
Sanma ki bu gidişle benden tek bir iz silinir ruhundan,
Sanma ki bu sessizlikten sana bir kaçış, bana bir yenilgi kalır.
En mutlu olduğun, "Kurtuldum" dediğin o en huzurlu anlarında bile,
Bensizlik bir zehir gibi damlayacak en tatlı uykularına.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta