Farkında mısın bir tanem,
Gecenin bir yarısı, aklımda yine sen.
Sesin, bakışın, yumuk gözlerin,
Gitmiyor hayalin penceremin önünden.
Sensizlik, aah kahrolası sensizlik,
Deli gönül hara düştü
Düştü de yandı tutuştu
Bütün dertler yalan oldu
Anlamadım bu ne işti
Mal yalandı, mülk yalandı
Dedi: eski dostlara hasret, hatıralarım
Dedim: köhne düşlere vurgun aldanışlarım
Dedi: puslu gözlerle ararım geçmişimi
Dedim: sahte yüzlerle yaşarım gerçeğimi
Yoktu keder ve korkular
Kirlenmemişti duygular
Paylaşılırdı lokmalar
Doyardık baba evinde
Ben yazarım ara sıra
Bakmayın siz efkârıma
Kızmamışım küsmemişim
Ne kendim Ne başkasına
Bir vakit; yolculuk göründü uzak diyarlara
Bilmem ki hazır mıydım ben yuvadan uçmalara
Yıllardır verdiğim emekler hep bu nedenleydi
Şimdi ayaklarımı geriye iten şey neydi?
Takatin yoksa, bu hayata meydan okumaya
İçimde bir garip hüzün
Sensiz yok gecem gündüzüm
Köyüne gelenler bilir
Ay gibi parlıyor yüzün
Dilinde letafet sende
Konuşarak anlaşamaz
İşine gelmezse duymaz
Baktın istediğin olmaz
Nasıl kıvırır kaçarsın
Karşılıksız bir iş yapmaz
Evlat sana namert eli değmesin
Yoluna çıkarsa düşman titresin
Sıradağlar gibi geç karşısına
Sen dik dur, karşında yer gök inlesin
Uzun zamandır yoktum, gelmiyordum kapına.
Mecbur olmasam zaten, uğramazdım yanına.
Şimdi de pişman oldum, gelmem artık bir daha.
Geçmese de geceler, varmasam da sabaha.
Gönüllü değilim ben, istemem görüşmeyi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!