Köyün tam orta yerinde,
Hatıralar saklı sende.
Eski dostlar şimdi nerde?
Bakar ,ağlar köy korusu.
Arkasında sıra dağlar.
Kuşlar yok gök yüzünde, bombalar uçuşuyor
Sırtlan girmiş sürüye, ceylanlar kaçışıyor
Çaresiz, mahzun yüzler, el açmış beklemekte
Hayalleri yıkılmış, evleriyle birlikte
Sırtında umutlarla, yollara çıkmak ister.
Ben o yâre naz eylerim
Eller ne bilsin halimi
Kış gönlümü, yaz eylerim
Mevsimler ne bilsin beni
Derdim yoktur diyenlere
Ne oldu sana? Neden bu haldesin?
Hayrette mi, yoksa gaflette misin?
Yetmedi mi, bitmedi mi bu zillet?
Ya koptu, ya kopacak bak kıyamet
Nice hayal eden var, gidemez.
Bari rüyada olsa der, göremez.
Siyah örtüne yüzünü süremez.
Benim abim poz veriyor, geziyor.
Günah heybesini yükleyip gitti.
Elinden her iş gelecek,
Mesleğini çok sevecek,
Her dem kendinden verecek,
Öğretmendir onun adı.
Çocuklara can diyecek,
On Sekiz Mart tarihinde
Büyük savaş yapıldı
Düşman ordularına
Tüm kuvvetler salındı
Düşman baktı ki olmuyor
Pazarda, bir tezgah gibi yüreğimi
Açsam sana tutar mısın ellerimi
Tezgah da bahane seni beklerim ben
Her hafta buraya kurulup erkenden
Saat üç olmadan gözlemem yolunu,
Sen bilir sen tanırsın beni
Sana gitme dedim ya, gitme
Sussam anlarsın ahvalimi
Sana gitme dedim ya, gitme
Sen ay gibi, sen güneş gibi
Sen kulübe değilsin yaylanın bir ucunda
Bar bardak çayın yoktur, duman tütmez bacanda
Açsan kapılarını yoktur sıcak bir köşen
Yarenlik edemezsin darda kalan yolcuya
Yıldız olmak istersin, göklerde gezemezsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!