Eymen Özgüven Şiirleri - Şair Eymen Özgüven

Nice şairler geçti buradan
Hepsi içtiler sırayla ab-ı hayattan
Aşık Veysel,Aşık Ömer,Ömer Bedreddin...
Baktılar usandılar azaptan.

Usta Nazım'ı hapsettiler

Bir dert attım kuyuya
Dinleyen dinledi
İt oğlu it memet
Derdim bir idi binledi

Bütün dünya olmasada benim
Benim yerim senin yanın sevgilim
Az beri gel ,Yanaş öpeyim.

Yazmışlar
cacık yapılmaz
Sanki senden adam olmuş
E be kıç kaldırmaz.

Solgun çehreleriyle
Dönerler her gün işten
Domates,Ekmek,Peynir
Pul pul dökülür gün üstlerinden

Bakımsız erkekler sürüsü

Kafamı koyduğumda
Rahat uyuyorsam
Düpedüz yaşadığımdan
Biraz neşe
Fazlacana hüzün filan.

Penceremden içeri giren rüzgar
Uçuştu sayfalar
Kalktım suladım mimozaları
Gören mutluyum sanar.

Beş parmağın dördü
Sözde kardeşliğe uzanır
Kalleş yetmişindede kalleştir
Yaptığından geri mi kalır.

Sıcacık baktı bana
Sıcacık dokundu tenime
Sopsoğuk terketti
Düşünmedi enine

Döküldü yaprakları baharın

Bir vapur kalkıyor şimdi
Alsancak limanından
Oturuyoruz batmakta güneşe karşı
Apaçık sevişiyoruz yani
Ne doğa ne insanlık karşı