Aman aman dedim.
Yine eylül.
Korkutuyor yaprakları.
Dökülüyor her biri.
Kaç iz bıraktı yüreğim de kaç fırtına.
Tüm aldanışlarım sıkışık eylülde.
Bazısı taşmış diğer mevsimlere.
Onlar nereye gitti, kim nerede kimle.
Bir ara istiyorum ya da bir mesafe desem de.
Bir an da aniden eylül de bulurum kendimi.
Gülüşler gelip geçti oldu mazi.
Bir yaprak dökümü sonrası güzü.
Ne ben de kaldı şimdi,
Sade görünür bir sis.
Ne bir sevinç ne bir umut.
Yüzler kaybolup gitti.
Bilmeden yürümek ne garip.
Ve eylül geliyor, yine sonbahar.
Kenan GEZİCİ 01/09/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 10:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!