Ey zaman,yeter artık; parça parça oldum,dur.
Götürdüğün yerde mi,arzuladığım huzur.
Bilmeden koşup geldim,sormadım neden niçin.
Sırtımda taşıdığım,bu ağır yük kim için.
Yerim yurdum nerede,çok gerilerde kaldı.
Sözlerin pek güzeldi,aklımı baştan aldı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel bir çalışmayı bizimle paylaşma nezaketi gösteren usta kalemi kutluyorum saygılarımla
Suçlama beni sakın,bensiz sen de olmazsın.
Ben gidersem dünyadan,sen de asla kalmazsın.
Yıpratma bedenimi,seni nasıl korururm.
Dinle sözümü,inan; ben sözümde dururum.
hocam, çok yerinde ve anlamlı bir şiir. kutlarım. 10 puan. selamlarımla.
bu da benden;
zaman deyip geçeriz, anlamadan,
hayatı horlarız, ömrü bilmeyiz,
neden? niçin? nasıl? dinlemeden,
bir masala dönüşür, bir hayal olur,
burnumuzun önünü görmeyiz.
Harika imgeler, ahenkli, duygulu, coşkulu çağlayış. Kutluyorum, şahane bir eser.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta