Ey Gönül Şiiri - Bager Bey

Ey gönül, sen ne garip şeysin!
Seni baş tacı edeni soytarı edersin,
Sana acı vereni taç takıp sultan edersin;
Yoksa sen acıdan mı beslenirsin?

​Biri çıkar gelir diye umarsın ömür boyu,
Ayağına gelince rezil rüsva edersin.
Çok görürsün bir damla suyu;
Sen acı çekmeye mahkûmsun ömür boyu.

​Ey gönül, nedir ki derdin senin?
Sevda mı, yoksa acı ve gam mı?
Senin için aşk gelip geçici bir han mı?
Kapın neden her yolcuya açık;
Yoksa sevgiden anladığın zevküsefa mı?

​Ne yolun belli ne de yoldaşın,
Üleşilmez, yenmez senin aşın.
Derdin aşk değil ki olsun sırdaşın;
Menzili belli olmayan yoldasın.

​Dizini dövüp feryat etme boşuna,
Her ne istediysen o geldi başına.
Sen zehir kattın sevdanın aşına;
Çektirdiğini çekmeden gelmez aklın başına!