Çocuk olamadım
Bir gün karar verilir yurdumda,
ve ansızın evli çocuk olursun,
Utangaç öpüşmelerin akşamında,
Aşık olmaya hasret bir gençlik kalır yüreğinde
Ve olması gerekeni oynuyorsun tüm perdelerde,
Yatma, çalışma saatlerin beli
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




kaç bakalım nereye kadar..birgün ararsın o düzeni ama,büyük konuşma...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta