Nesin sen
Akşamüstü güneşi mi?
Günün, ‘’hoşçakal’’ dediği an
Senin gibi
Bir sarı ışık kalır, yükseklerde
Biliyorum, şimdi her an gitmeye mahkum
Utangaç bir bakışla, vuracaksın beni
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta