Evler de yetim kalır, ana-baba ölünce
Albümleri süsleyen resimler yetim kalır
Sessizlik çığlık atar, biri eve dönünce
Titreyen dudaklarda, isimler yetim kalır
Sesleri duvarlarda, bu evden göçenlerin
Sohbetin gölgesinde çay,kahve içenlerin
Kesmeşeker tadında muhabbet açanların…
Üstünü toz kaplayan cisimler yetim kalır
Baki değil faniyiz dünya denen alemde
Tükenir nefes bir gün,ömür denilen demde
Saksıdaki çiçekler yolunu gözler camda
Perdelerine vuran nesimler yetim kalır
Mübarek bayram günü evin önünde durduk
Duvarları yıkılmış, taş üstünde oturduk
Titreyen dudaklarla, maziden hesap sorduk…
Öpülecek el gider, hısımlar yetim kalır
İçime hüzün çöker ana,baba deyince
DEĞİRMENCİ yürekten ah çeker ince ince
Bu ıssız hanelere, dönen yok senelerce....
Günler ,haftalar,aylar,mevsimler yetim kalır
Nesim:Hafifçe esen rüzgar
Yavuz DeğirmenciKayıt Tarihi : 9.03.2025 18:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!