Yalnızlığın uzun yolunda
Düşüncelere eş olan kadın
Onca uğraşla boğuşurken
Geceleri mekanımsın yine
Dönde ardına bak
Bıraktığın virane oldu sensiz,
Bahar çiçeklerinin yerini
Solgun yapraklar aldı
Dönde bak
Kapalı kapılar ardında yanan ateş
Sönmeye mecbur mumun alevi
Menekşenin solmak için açışı
Yavrusunu kucaklayan annenin sevgisi
Hepsi ama hepsi bir anlam ifadesi
Yaşayan en mükemmel sistem insan,
Gitmelerin ardında kalanlar gibiyim
Ne içten gülebilirim,nede hüzün eksik olur yüreğimden
Kırmızı gül bahçesinde siyah bir gülüm
Ne gözden düşer nede kırmızı kadar sevilirim
Özlemlerle sarılmış gönül gibi
Sorma nasılsın diye,
Güneşli bir havada,yaz yağmuruna yakalanmış gibiyim
Nasılsa kurutur Güneş üzerime düşen nemi
Alır götürür düşüncelerimdeki seni
Unutulmayanlardan kal
Bir ömür hatırlandıkça
Kalp atışını hızlandıranlardan
Sevgi denen yaşam iksirini soldurmadan gidenlerden ol
Yaşanan her şey bir gün özelliğini yitirir
Ey! Göklerin yıldızı
Şafak vakti uykusuz bu gözler
Düşünceler yorgun
Solgun sevdadan üşümüş bu beden
Bitmeyen gün gibiymişsin
Kurşunlara varıyorum dey gidi dey
Umutlarla doğrulduğum yaşama
Veda etmek hiç koymuyor bu gece
Ölüp ölüp dirilmek yok artık
Gidiyorum hiç çekincesiz
Hoyratlığım yok
Her günün akşamı vurur beni
Akşamın gecesi çöker üstüme
Sabahlar olmaz kan dolar gözlerime
Bir sevinç çığlığı gibidir günün ilk ışıkları
Yeni bir gün yeni umuttur yaşama dair
Gün gül gibidir tez solar
Senin yokluğun çökünce içime
Annemi aradım teselli olsun diye
Bir sen anlıyordun beni
Birde annem nedense
Birsen kıyamıyordun bana
Atıp gidemiyordun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!