Esra Tecer Şiirleri - Şair Esra Tecer

İncittiler mi seni, dedim
İncindim, dedi
Her zaman bu kadar çabuk mu incinirsin, dedim
Her zaman bu kadar çabuk incinirim, dedi
Neden, diye sordum
Gözleri doldu, sustu

Yıldızları dökülmüş bir gökyüzü karanlığı var sanki ruhumda
İçimde geceler boyu susturduğum her şey, bir fecir vakti konuşmaya başlıyor
Sen geliyorsun yıkılmış dünyama
Ve küllerimin arasından bir sabah yükseliyor
Sessizliği yırtan bir çığlık gibi
Umutlar saçılıyor kurak topraklarıma

Üşürdü ellerim ve sen bilmezdin
Bilmezdin gecelerimin ne kadar karardığını
Kulaklarımı dolduran sessizlikte aradığım sendin.
Bedenimi saran karanlıkta hissettim seni.
Güneş hiç yakabilir miydi dünyasını?
Kalabalıklar arasındaydım, öylesine ıssız.

Göğsü gece kokan yalnızlıklar biriktirdim
Yıldızlar geç kaldı içimdeki sabahlara
Serseri bir kurşun gibi,
Geçtin yaşam pınarımdan
Kimse bilmedi seni
Bilmedin sevgimi

Hayat;
Elimde tutamadığım bir yıldız gibi
Öyle parlıyor
Tüm dünyanın umutlarını seriyor sanki ömrüme
Ve öyle uzak, imkansız dokunması ışığına
Bir ağacın dalları gibi kırılıyorum

Hiç yazılmamış bir masalın son cümleleriydi bizimkisi
Merhabadan önce düşmüştü elvedalar dilimize
Hüzün çökmüştü çoktan kurak mevsimlere
Bulutsuz gelen yağmur sağanağı gibiydi
Susamış dudaklarımızı ıslatmadan daha
Buharlaşmış, hayaller denizine dökülmüştü

Durgun sulara döndü gönlüm
Sustu sesler bir anda
Hani sevda türküleri nerede
Nerede aşıkların o hüzünlü bakışları
Neredesin yâr
Benim sevdiğim nerede

İnsanın yaşarken çekilir mi bedenden ruhu?
Yerinde duran tüm renkler siyah-beyaza döndü.
Yıkıntılar arasında can çekişiyor bedenim.
Bir nefeslik değilmiydi ömür?
Neydi beni karanlığa iten?
Işıklarımı kim çaldı?

On dokuz yaşımı geri verin bana
Yaşamımı istemem o sizin olsun
Bana, on dokuz yaşımı verin
Sevgilerimi verin mesela
Saf duygularımı
Kirlenmemiş dünyamı verin

Oysa ben sana düşeli kopmuştum çoktan bu dünyadan.
Çoktan bambaşka diyarlara kanat çırpıp uçmuştum
Ne hazin, sonu olmayan bir yola düşmek
Ne zor bile bile her adımda daha fazla kayba yürümek
Kendi ellerimle yazıyorum kendi sonumu satır satır
Son mısra, son haber, son nefes