Esra Erdoğdu Şiirleri - Şair Esra Erdoğdu

Asılı paslı bir çiviye
Eğrilmiş kadrajı
Kenarı kıvrık, saklı köşesi
Boş çerçeveye yakın
Siyahı azca
Beyazı ise neredeyse sepya

birleşti cümleler kalbinin doğduğu yerde
uzansın zaman sararmış çimlerine
mavzeri doğrultmuş gecede
aya döndü yüzünü sırt çevirdi güneşe

dokundu hayatına sevda

Kıyıda kalan zaman

Kıyıdayım
Bir taşın üzerinde
Siyah ve beyaz arası bir yerde
Deniz önümde

gece oldu yine
sessizce çöken omuzlarıma
eski bir şarkı gibi yokluğun

bir pencere aralığında bekledim
bile bile gelmeyeceğini

Gün doğmadan inerim yokuşundan
Nazar edemem gözlerine pencerenden
Bilirim elinde yüksüğün ve de iğnen
Rengarenk dünyanda ibrişimlerin

iki ağaç bir kıyıda
biri sana benzerdi sessizliğiyle
biri bana
eğilmiş göğe doğru
biraz kırgın biraz yorgun

gelemeyen ve de gidemeyen sözlerim
sürükleniyor akıntıyla devrikliğim
düşlerim hapsolmuş
pranga dolanmış boynuma
nefes alamıyorum

Kasvet örtmüş penceremi,
Süzülsede arada damlalar,
Aydınlanmıyor dört duvar

İç döküşlerim tek, adımlarım yeknesak
Hep sorular var bana bakan

Çığlıklarım adım başı sokaklarda
Gölgeye sarılmış
Kirlenmiş her imdadımda

Siyahla beyazın efdali

Ardıma düşer zaman,
ağaç olur.
Kökleri anılarımda,
dalları meçhul bir yarında

Bir eşik durur önümde