Eskimiş Sokaklar Şiiri - Can Asaf

Geçmişin izleri
Geçip giden o koridorlarda
Gözyaşlarımın bıraktığı
İzlerin üzerinde kaybolup gidiyor
Yavaşça
Gözyaşlarım kurudukça
Geriye kalan tuz zerreciklerinin
Geçmişte bıraktığı izler
Ne iyi ne kötü
Ne de çıkmaz bir sokak
Hayatımda
Yarınım bugünümü
Bugünümse dünümü
Dünümün bugünümü
Bugünümün de yarınımı
Herhangi bir şeyin
Herhangi başka bir şeyi
Etkilendiği kadar etkiliyor belki de
Etrafta geçip gitmez mutluluklar
Örümcekler mi yoksa mutluluklar mı
Yoksa varlığın bitmeyen ağırlığı mı
Sanki ben Atlas
Dünya da zaten dünya
Benimki mi yoksa hepimizinki mi
Somurtmalarda tebessüm
Hicranda vuslat
Leylada mecnun
Şirinde ferhat
Sanki yoklukta varlık aramak
Dünde yarını aramak
Veya dünde yarını bulacağını sanmak
Zamanla bugünün silinir gider
Her gün bugünsüz
Yaşar insan hayatı
Hayata kör olunca
Hayatı duyamamaya başlayınca
Çocukların topunu kesen amcanın
Kestiği top gibi
Varlığının amacına hasıl olup
Varlığının amacı yüzünden yok olmak
Ciğerlerim alev alev yanarken
Sanki oksijen çekmek her nefeste
Kafamda milyonlarca karınca
Siz mi yaptınız bunca
Rabarbayı
Yoksa kakofoni mi demeli
Bir karıncayiyen bulalım hemen
Yoksa safi ben miyim
Bu kafamdaki seslerin sebebi
Hayata karşı beni sağır eden seslerin
Hayata karşı beni kör eden seslerin
Sanki arenada silahı düşmüş
Bir gladyatöre öl emri versin diye
Parmağını aşağı indirsin diye
Augustus
Bağıran kalabalık gibi