İnsanlarmı, yoksa benmi yanlışım,
Solmuş yapraklar gibi düşüp kalmışım.
Hiç gülmeyip, ömrümce hep ağlamışım.
Nerde kaldı o eski mutluluklarım.
Şöyle bir oturup andım mazimi.
Çılgınlıkla geçen gençlik halimi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta