Bir tabut geliyor bayrağa sarılı.
Geçiyor önümden ağıtlar yakılı.
Anaların bacıların yüreği yaralı.
Ağlayıp sızlıyorlar evladım diye.
Henüz yirmi yaşında asker olmuştu.
Sevenlerini bırakıp cepheye koşmuştu.
Vatanını mertçe yiğitçe savunmuştu.
Sonunda kör kurşun onuda bulmuştu.
Sevdalıları anaları tutuşur yürekleri.
Şehit döner geri sağ gönderdikleri.
Asker karısı anasıyım diye övündükleri.
Teskere yerine tabutuyla döner geri.
Nasıl yanmasın ana, yar yüreği.
Ferhat ALTUNAY.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta