Eski dostları özlüyorum şu sıralar;
Deli Mustafa’yı, gözü kara Mehmet’i...
Birlikte tükettiğimiz gençliği,
Hesapsız, kitapsız geçen o günleri.
Eski günleri özlüyorum;
Deli dolu çağları,
Duru durağı olmayan zamanları,
Sabahı düşünmeden yaşanan akşamları.
Sahi, iyi miydi o günler?
Yoksa farkına varmadan
Boşa mı geçti onca zaman?
Bazen kendi kendime,
“Ben de insanım,” diyorum.
Her duruşma sonrası yaktığım sigarada
Hayatı yeniden sorguluyorum.
Kimi zaman bir hatıra düşüyor aklıma,
Kimi zaman yarım kalmış bir dostluk.
Geçmişin gölgesi vuruyor yüzüme,
İçimde dinmeyen bir sessizlik, bir burukluk.
Ve anlıyorum;
İnsan en çok yılları değil,
O yıllarda bıraktığı insanları özlüyor.
Belki de bu yüzden,
Her sigara dumanında biraz geçmişe karışıyor.
2026- Ankara
Uğur Turgut IlgarKayıt Tarihi : 12.06.2026 01:42:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Geçmişe ve geçmişte kalan güzel dostluklara, Adanalı Mustafa Mamuk kardeşim ve Gaziantepli Mehmet Solak kardeşim nezdinde tüm eski dostları andığım bir şiir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!