Bilmeyenlerle yürümek ne garipti.
Karanlıkta endişeyle yürümek gibi.
Belli belirsiz amaçsız rüzgâr misali.
Ürperti, endişe, korku her an tetikte.
Sofrada açlıktan öleceğini sanıp.
Tıka basa yemek, ne kadar mantıklı.
Yağmur yağar ihtimalini düşünüp.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta