Eski aşk yarası Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Unutulmuş sayfalar açılmasın yeniden,
Bir sızı uyanıyor kalbin en derininden.
Bırak külleri kalsın mazi denen o dünün,
Hükmü çoktan kalmadı o vefasız sözünün.

Gece sarmış yine sessizce dört yanını,
Düşünme o günleri, anma hiç adını.
Giden gitti çoktan bak, yollar ayrı yönlere,
Veda etme zamanı geçen güzel günlere.

Gözlerinde dolan yaş süzülmesin yanağa,
Düşme sakın pişmanlık denen o tuzağa.
Bir fırtına koptu ve dindi artık sakin bu deniz,
Şimdi o sahilde ne bir gölgen var ne bir iz.

Açma eski zarfları, mektuplar sararmıştır,
O pembe hayalleri karanlıklar sarmıştır.
Her kelime bir bıçak, her satır ayrı sızı,
Çoktan terk edip gitti bizi aşkın yıldızı.

Yüreğinde sızlayan o eski yara derin,
Artık yangını sönmüş, burası şimdi serin.
Kanatma hatırayı, dokunma kabuğuna,
Yenilme sakın kalbin o hüzünlü çığına.

Zaman ilaçtır derler, avutur her gideni,
Sorgulama beyhude, arama hiç nedeni.
Kapanan kapıların ardına bakma sakın,
Seni bekleyen yeni hayat var belki yarın.

Bir masaldı yaşandı, bitti ve kaldı dünde,
Arama o gözleri başka birinin yüzünde.
Her başlangıç içinde yeni bir umut taşır,
İnsan yaralansa da zamanla hep alışır.

Gözlerini göğe dön, yıldızlar parıldasın,
Bırak o eski yara kalbinde uyusun, kalsın.
Bırak artık kanatma o eski aşk yarasını,
Kapat artık ömrünün o hüzünlü sayfasını
2019