Hayatın montaj hattında unutulmuş bir yedek parçaydım ben.
Ne eski bir modele uydum ne de yenisinin kutusuna sığdım.
Hep bir eşikte durdum, kapının tam ağzında;
Ne içeri buyur edildim ne de tamamen dışarı atıldım.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta