Öğrencilik yıllarımın paslı kurşun kalemi
Kaç yıl geçmişti kurşun döktürmeyeli...
Nazarın hapsetmişti beni iklim yurduma
Kurşununa vuruldum prangayla postumda
Esirindim ben senin öğrendiğimi döktüren
Nice kağıt tükettim benliğimin yurdunda
Pasınla uyanırken kale eşiğini geçtim ben...
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta