Öğrencilik yıllarımın paslı kurşun kalemi
Kaç yıl geçmişti kurşun döktürmeyeli...
Nazarın hapsetmişti beni iklim yurduma
Kurşununa vuruldum prangayla postumda
Esirindim ben senin öğrendiğimi döktüren
Nice kağıt tükettim benliğimin yurdunda
Pasınla uyanırken kale eşiğini geçtim ben...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta