Takvim yaprakları yetmişi gösteriyor diye
Sonbahara mı saymalı insan kendini?
Oysa içimde hâlâ tomurcuklanan sabahlar var,
Güneş her gün bana yeniden doğuyor.
Saçlarıma düşen aklar
Onlar orada, karanlığın koynunda,
Uykunun sessiz nehrine düşmüş.
Ben burada, güneşin ağırlığında,
Gözlerime gün ışığı zorla gülmüş.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!