Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BU ŞİİRİNİZİ KİTAPDA OKUDUM ÇOK GÜZEL,ALLAH BİR DAHA O FELAKETLERİ GÖSTEMESİN YÜREĞİNİZE SAĞLIK TEBRİKLER,
ne güzel anlatmışsın erzincanı.selam ve dua ile tam puan.
yogun bir özlem görebiliyorum her iki 'erzincan'adli siirlerinizde...
saygilarimla
tebrikler, kaleminiz daim olsun.Saygılar.
Erzincan ve mücadelesi bu kadar güzel resmedilemezdi.
Çok güzel bir şiir okudum yüreğinizden...Tebrikler sayın Karadeniz.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta