Erol Başçı Şiirleri - Şair Erol Başçı

Öğrendim geç de olsa mantık ile çözmeyi
Sen nefrette ustasın bense sevdanda çırak
Zorlanmadan başardın varlığınla üzmeyi
Çekil git hayatımdan beni seninle bırak

Kalbimi kuşatmanla aşka ram olacaktım

Para bende sürüyle, yükümü tuttum artık
Yaş da kemale erdi, bir hatun bulmak lazım
Anamın buldukları, yaramaz epey baktık
Bana şöyle daha bir, havalısından lazım

O kadar çıtır aldık, memur diye şirkete

Seherde kulağıma ezan okunduğundan belki,
Doğduğumdan beri Saba makamını sevişim..
Zaman zaman küçülüşüm,
Direnişe acizliğim,
İşkencesinde kalmaktan
Büyük günahlarımın

Elli yıldır özürlü kızına bakan anneye ithafımdır..



İlk gözağrın,kızın,muradın..
Elli yaşında,

En güzel çiçek bende, rengim sarı, kocaman
Açmış görünce beni ne seversin kimbilir
Dün dikilmiş gibiyim, çabucak geçti zaman
Hızlı büyürmüş türüm, bir kaç günde serpilir

Ne zarif eller okşar,kimbilir yaprağımı

Mertliktir bence dostluk, incitmemek birini
Sınırsız fedakarlık, kırmaktır kibirini

Gözünden sakınmaktır, zorda kalmasın diye
Ona gelecek zarar, bana olsun hediye

İçime çektiğim hava
Sanki senin kokun,
Sen de soluk verdiğinden
Aynı gökyüzüne..
Aynı martı, ufkumda süzülen
Gözümün odaklandığı

Ne dünya umurumda
Ne dün yağmadığı yağmurun
Kızıl gezegene inmiş Amerikalı
Parlıyormuşum ortasında çamurun
Ülke kurtarırken sızmış masada mavra
Parite ırzına geçmiş çapraz kurun

Bombalar taşınıyor semana, uçak uçak
Düşman bağrında,yurdunuz tarumar olacak
İman pusmuş,neferin kaçmışsa köşe bucak
Kim kurtarıp ülkeni? Kim kahraman olacak?

Seni-Beni bırak,birleş! Yoksa geç olacak

Ben, umursamaz
Sen düşle;
Göğünde ömür uçursam az
Ben biriktirsem günüme haz
Sen, harcasan dünü yarını
Çalınsa tayfının gülgûnu mecaz.