Türk, polisini sever, kendisinden bilir
Ülkesinde huzura, bilir ki can verir
Rahatı yoksa da hiç, geceden gündüze
Koşmayı huzur için, heyecandan bilir..
Peşindeyse bırakmaz, ne versen yakanı
Konumuz aşk bugün, ders edebiyat
Sınıf kalabalık sessiz dinleyin
Taze güç sayılmam belki ihtiyat
Ama tecrübem çok beni izleyin
Fizik bozuksa da birkaç laf belle
İlk buluşmam kinimle,
Kendimden uzakta
Düşkırıklarımdan gebeyken,
Ellerime doğan.
Hırsım, harsıma tuzakta
Bu,son günlerim seninle
Sen mi beni koparacaksın?
Bilmiyorum,
Ben mi seni bırakacağım?
Ama her şey bitti artık..
Onca yaşanmışlıktan sonra
Çık içinden, soyun
Neye ulaştırdı ki insanlığı
Şimdiye kadar, soyun?
Benim, dedirten hal ki
Oyun, soyun..!
Benim, Bildiğimdir
Niçin derin içime çekmiştim
Koklarken yaseminleri?
Akasya kubbeli caddelerde,
Niçin soluklanıyordum artık?
Neden tıraş olup hazırlanmıştım ki,
Ihlamur ağaçlarıyla randevuya çeyrek kala,
Düşümde imgeler uçuntu
Çarpmada kimisi ruhsal düzleme
Yoğuşuk mayiden akça sızıntı
Taşmak için aklıma, düşümde
Diş kamaştırır gıcırtılı sıkıntı
Göğsümü kazımakta çok dişli canavar
Suç bende değil,
Zamanda..
Kızgın güneşte sündü her tarafa ten peltesi
Sert yağmurlar dinletti sıkça,
Sana melodi,
Sen baharı bilirmisin sevdiceğim?
Toprak altında,tutunup da köküne,
Dedin mi beklerken`Yine geleceğim,
Seninle yükseleceğim gökyüzüne`
Dalına,yaprağına su yürüyüp de
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!