Ben hayata değil, kadere küstüm,
Bir kez olsun benden yana çıkmadı.
Dert üstüne dertler verdi hep bana,
Neden hâlâ yazar, bundan bıkmadı…
Zaman denilen bu meçhul bir yolda,
Beni artık yok bil, çıkar aklından
Bundan sonra herkes kendi yoluna.
Bıktım artık senin yalanlarından,
Yemin etsen bile gelmem oyununa.
Yazık oldu onca geçen yıllara
Beni hasret bıraktın o yeşil gözlerine
Seni görmek imkânsız, kavuşmaksa nafile,
Yıllardır sürdü gitti, ayrılık denen çile,
Hayalin düşlerimde, seni ben çok özlerim
Silinmiş bir isimle, bende kalan resminle
Benim âşk’ım bir başka,
Benzemez başka âşk’a.
Ben severim gönülden
Âşk’la yapmam hiç şaka.
Âşk bir çiçek gibidir
BENİM BU MECNUN HÂLİM BİL Kİ SENİN ESERİN
Gözlerimde hayalin, kulağımda seslerin
Silinmedi yıllardır kâlbimde ki bu yerin.
Seni ben çok sevdim, ömrümce seveceğim
Benim bu mecnun hâlim bil ki senin eserin…
Göz pınarım kurudu, ağlamaktan her gece,
Gülerekten hâlime, divane diyeceksin
Ateş düştüğü yeri yakar imiş sadece,
Benim çektiklerimi, nereden bileceksin?
Dört duvar arasında, acım var sızım sızım,
Bu dargınlık ne böyle?
Bana bir sebep söyle…
Bırakıp tek başıma,
Gidemezsin sen öyle…
Havam suyum güneşim
Bugün yine düştün benim aklıma,
Sıralandı yaşlar, dinmek bilmedi.
Kara yazı yazmış felek bahtıma,
Ben söyledim dertli sazım dinledi.
Hayli zaman oldu burdan gideli,
Bırak onun peşini, artık gitme peşinden,
Böyle zalim birini nasıl sevdin gönlüm sen?
Senin kadar sevseydi, bırakıp da gitmezdi,
Heba olup bu âşkın böyle tezden bitmezdi…
Ne öncesi ne sonra, hayat yaşadığın an,
BİR AKŞAM
Bir akşam daha çöküyor şehrin üstüne,
Sokak lambaları titrek, rüzgâr yorgun.
Meyhanelerde, kadeh kadeh içerken
Bir yalnızlık doluyor içime yoğun.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!