Ayrılmak sen istedin,
Yalvaracak değilim.
Sanma senin peşinden,
Ağlayarak gelirim.
İnanmam yalanına,
Bahar gelmiş diyorlar, oysa bende sonbahar,
Yanımda yoksun artık ne olur gelse bahar…
Ayrılık rüzgârından gönül bahçem tarumar,
Yanımda yoksun artık ne olur gelse bahar…
Bakmaya doyamazdım o yeşil gözlerine.
Beş kasımdı seninle vedalaştığımız gün,
Bakıyordun yüzüme, gözlerin üzgün üzgün.
Ellerim ellerinden kopuverince birden,
Sandım ki bir an için kâlbim çıktı yerinden.
Birkaç damla gözyaşı süzüldü gözlerinden,
Kavuşmak imkânsızdı anladım sözlerinden.
AYRILIK DEĞİL ARTIK ŞİİR BİZİ ANLATSIN…
İkimiz dizelerle dokuyalım geceyi
Gönlümüzden heceler rüzgârlarla savrulsun
Gel çözelim seninle muamma bilmeceyi
Ayrılık denen bu şey, o burada son bulsun
Ayrılık değildir dünyanın sonu,
Silerim maziyi, etmem hiç konu,
Unut gönlüm derim, unut sen onu,
Yolun açık olsun, git güle güle…
İnan ki aramam, düşmem peşine,
Eğer beni ararsan, bir gün geri gelir de,
Fazla geç kalmadıysan, erişmediyse vade,
Yarım kalan aşkıma ağlıyorken sessizce,
Beklerken bulacaksın, bıraktığın o yerde
Yıllarca hasretini çektirdin şu gönlüme,
Belki yarın geç olur,
Vuslatı erteleme.
Ömür birkaç nefeslik,
Uyma sen el âleme...
Eller bizi kıskanır,
Sözüne inanıp kalbîm aldanmış.
Hangi gönül böyle sevip de yanmış?
Bir can taşıyorum âşk’a adanmış!
Bekliyorum hâlâ gelecek diye.
Görmedim dünyada bir benzerini,
Hatıralar bana seni anlatır,
Acılar depreşir yürek kanatır,
Tek muradım kaldı o da sanadır,
Bekliyorum seni sahil yolunda.
Saçına takıver bir kırmızı gül,
Belki bir gün gelir de kavuşuruz yeniden,
Seneler geçse bile unutmadım seni ben…
Hasretine dayanmak acılar verse bile,
Koparıp atamam ki âşk’ımızı kâlbimden!
Kavuşmak hayaliyle hep direndim yıllara,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!