Senin gülen gözlerin,
Deryalar kadar derin.
O deryanın içinde,
Beni öldüreceksin.
Sensin benim sevdiğim.
Yaşayamam diyorduk, eğer ayrı kalırsak
Ne sen öldün, ne de ben, yaşıyoruz işte bak…
Bitiyormuş meğerse bitmez denen âşk bile,
Ne sen öldün, ne de ben, yaşıyoruz işte bak…
Yaşıyoruz işte bak, buna yaşam denirse…
Seni hatırlatsa da mazimde ki anılar,
Geriye dönmek için, her şeye çok geç artık…
Yaş dolu gözlerimde, sadece hayalîn var
Beklerken geçti ömrüm, dünyam artık karanlık…
Yaşanan bir rüyaydı, o rüya çoktan bitti,
Yıkma gönül köprüsünü,
Aramızda kalsın varsın.
Gün olur da geri döner,
Sığınacak yer ararsın.
Gönül kapım sana açık,
YIKMA GÖNÜL KÖPRÜSÜNÜ, BİR DAHA HİÇ DÖNEMEZSİ
YIKMA GÖNÜL KÖPRÜSÜNÜ, BİR DAHA HİÇ DÖNEMEZSİN
ELLER ALIR SEVDİĞİNİ, İSTESENDE GÖREMEZSİN…
DİNMEK BİLMEZ GÖZYAŞLARIN, O YÂR GÖRSÜN İSTEMEZSİN,
SANA SORAN OLSA BİLE, PİŞMAN OLDUM DİYEMEZSİN…
Yıktın gönül köprüsünü,
Aramıza girdi yıllar.
Unutmadım desen bile,
Sanma bunun önemi var…
Ömrümüzün o çağları,
YILDIZLARA YAZILMIŞ SAVUNMA
Geceyi açtım bir mektup gibi
Yıldızlara yazdım savunmamı
Kelimeler suçlu değil
Sadece yorgundu…
Benden, beni alan yıllar.
Günlerimi çalan yıllar.
Yaşanmıyor eski anlar,
Tek tesellim hatıralar.
Nasıl da geçip gittiniz,
Yemin ettim ardından, yeminim tutamadım
Ne seni ne âşk’ımı, kâlbimden atamadım
Ayrıldık ayrılalı, kırık kolum kanadım
Özlem dolu hasretle, seni ben çok özledim.
Sokak sokak peşinden, her gün seni izledim
YAŞIYORUM KENDİMCE, BİÇİLEN AHVALİMİ (Sokak çocuğundan sesleniş)
Bir günahın meyvesi, sokağa atılmışım,
Kopiller arasına sıradan katılmışım.
Onun bunun artığı olmuş doyumluk aşım,
Yaşıyorum kendimce, biçilen ahvalimi.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!