Çocuktuk hep bu kıyıya gelirdik akşamları.
Oynar, taşa tutardık azgın dalgaları.
Şurada büyük, sağlam bir kaya vardı.
Oturur üzerine, seyrederdik kızıl ışınları.
Fakat yeller esiyor şimdi o kayanın yerinde.
Yumuşak bir toprak, basınca gömülüyor derine.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta