Boynu bükük, garip yapılışlı Allah’ın kulu.
Hiç belli değil ölmüş mü yoksa yaşıyor mu?
Gözlerinin bile feri yok, muamma dolu.
Dedi eyvah! mahvolmuş bir insan bu.
Esirgemiş sanki yaradan her şeyi ondan.
Kurtulamamış kederden, bıkmış hayattan.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




TEBRİKLER.ÇOK GÜZELDİ.
SAYGILARIMLA
gidiyoruz son hızla heybemiz sırtımızda acaba içini doldurabildikmi güzel şiir için kutlarım selamlar
Aslında hepimiz aynı değilmiyiz..
Hepimize eyvah...Eyvah ki ne eyvah..
Allah senden razı olsun yolculuğumuzu
hatırlattın bizlere..Allaha emanet ol..yunus karaçöp
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta