Rüzgali tepelerin o yalnız ağacı benim.
Dallarım kel,kuru ,ama toprağım ıslak ve serin.
Gövdemde bir zaman aşklarının kazınış izleri..
Belki sırf onlar kaybolmasınlar diye direnirim..
Hoyratsa rüzgar bana ne?
Üc beş yaprak salar rüzgarla helalleşirim.
Güneş kavurur ,çatlar gövdem kabuğum
Ben bu inatla o güneşede erişirim.
Köklerimi derine saldım ,mizacıma kanmayın!
Yıkılmam, üzgün yılgın durduǧuma bakmayın!
Gölgemde toylar kurun oynayın
Sizler güldükçe ,BEN bir erişilmezim.
Kayıt Tarihi : 29.04.2026 00:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!