Dağıt bu içindeki kara dumanı
Yıldızlar yağdır
Göğünden - göğüme
Yarım kalan bu hayatı
Sen tamamla.
Gel yaşam ol bana
Günün birinden
Ansızın düşersem
Ayaklarının dibine ,
Ulu orta yere serilirsem
Üzülme .
Gözlerine yaş değmesin
Adını ;
Gökte yolunu kaybetmiş bulutlara yazıyorum.
Saçlarına çiğ düşmüş mevsime
Asiye yurt olmuş dağlara
Boranlara yazdım.
Seni ,o mevsim getirdi bana ,
Umutlarım
Sende yeşerme sevinci bulmasaydı
Yaşadığımı hissedemezdim.
Gözlerimin semasında
Gözlerin doluşuyor ,
Saçların uçuşuyor .
İkimizde yalnızız
İki ayrı kutup gibi ,
Ayrı kentlerde de olsak
Yalnızız .
Yalnızlar uyumaz mış geceleri
Bak uyumuyorum
Bütün kapılarımı kapattım ,
Gönül kapım ;
Sadece sana açık sevdiğim .
Kimseye ;
Başımın üstünde yerde vermiyorum
Senin yerin yüreğimin içi .
Umutlarım ,
Kar altında kaldı
Üşüyorum .
Güneşin her zerresine
İhtiyacım var.
Parçalanmış duygular ,
Çıkılmaz bir karmaşanın içinde
Kör - karanlık sokaklarda
Yitirdiğim umutlarımı arıyorum.
Umutlarım ki ;
Senden ibarettir sevgili.
Ve saat gecenin dördü
Ankara otogarı
Elimde valizim
Kolumda çantam
Diğer elimde yaralı yüreğim
Kırık kalbim
Neden siyahlar giyindin
Benzin - bentin soldu
Çektiğin hangi acı , düştü aklına ?
Suratın neden bu kadar asık ?
Uykularını bölen neydi ?
Geceni kabus eden




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!