Seni bulamayınca
Öldüğümü sandım .
Korktum da !
Korkum ölüm - ölmek değildi .
Seni bir daha sevmeyeceğim diye
Bir daha göremeyeceğim diye
Yaşıyorum işte
Bir bıçak sırtında
Hep gelip gitmelerdeyim.
Her yanımda
Her sokakta
İnsanlar geçiyor .
Yazabilseydim saçlarını
En uzun şiirim olacaktı .
Çizebilseydim gözlerini
Ankara gri olmayacaktı
Mavi gözlerinde
Aydınlık olacaktı .
Ben yaşamın derin acılarını taşıyorum
Sevginin bedelini ödüyorum
Alnımdaki çizgiler Sen dolusun
Sen ki ebedisin bende
Kalemim seni yazar
Tül beyazındaki kağıtlara
Uçurum çiçeğim ;
Hayatımda en güzel yaptığım şey
Seni tanımak
Seni bir ömür sevmek.
Sana hep dürüstüm
Yalanım olursa sana
İstersen yeniden başlasın hikayemiz
Kaldığımız yerden devam etsin
Hiç bir şey yarım kalmasın
Onca yara'dan sonra
Unutulup gidilmiyor.
Bizim hikayemiz
Cam sözcükler düşüyor ,
Henüz can vermeyen içimden
Parçalıyor cam kırıkları
Göğsümün derinliklerini.
Ben alışığım
İçimin her gün parçalanmasına ,
Gün olur ;
Düşersin aklıma
Saplanırsın yüreğimin orta yerine .
Gün olur ;
Yine - yeniden
Sevdalanırım sana
Yüreğimde ki sevgi,
Yetim bir çocuk gibiyse
Seni dürüstçe sevmemdendir.
Ve içimdeki aşk halen sönmemişse
Seni mertçe sevmemdendir.
Uğruna ölümlere gidip geliyorsam
Hep bir çıkmazlardayım
Korkuyorum nedensizce
Ölüm değildi korkum .
Gidişin miydi ?
Karanlığın yüzü müydü ?
Korkularım belkide !
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!