Sevgili :
Hayat bir fırsat verir mi ?
Bize ,yeniden yine
Başkasının üzüntüsünü
Kendi üzüntümüz saydık ,
Kendimize hep geç kaldık sevgili.
Yokluğunda cinnetler geçirdiğim
Sensizliğinde
Ölümlere gidip geldiğim bu kent
Ben dönüyorum bir sevdaya.
Yüreğimin değdiği
Buğulu bir intihar çiçeği .
Unutmak kolay mı sandın ?
Birde bana sorun unutmayı
Bir ağrı var tam da şuramda ,
Beni yakan
Kahreden bir şey ,
İsa'nın çivisi gibi çakılı
Değişmez ;
Sana olan sevgim
Tutkum .
Yazılmış bir kere
Alın yazıma ;
Seni daima seveceğim diye.
Sendin gözlerime asılı kalan
Gözlerimi kamaştıran sendin
Islak ıslak baktığım sendin
Sevipte
Bu şehire sığdırılmayan bendim .
Bir gün düşüp kalacağım
Bazı şeyler istemsiz olur
Uyumak gibi
Göz yummak gibi
Ölmek gibi
Nefes almak gibi
Ne bileyim işte !
Yalnızlığın dilini öğrettin bana ,
Papatyaların özlemini
Var olan tüm çiçeklerin dilini ,
Hasretin
Özlemin
Yağan yağmurun
Vazgeçemediğim
Tek güzel alışkanlığım
Seni her gün daha çok sevmek ,
Her gün
Yeniden aşık oluyorum
Gözlerine
Ben sonbahar duygularının koynunda
Sevdası vurulmuş
Harabeye dönmüş
Hayatın karanlık sayfalarından geliyorum,
Üstüm başım kir - pas içinde .
Ne seni unutmak için
Ruhumun sokaklarında izlerin var
Ve hiç bir hayal
Seni hayal etmeye yetmiyor .
Ben direnişin gücünü
Senden
Sevginden alıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!