Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Suya değdikçe titrer nazenin bir tan, ilk ışık,
Seher vaktinde düşler sanki perişan, ilk ışık.

Yad-ı maziyle artar gönlümün ince hasreti,
uzaklarda bir özlem, içimde hicran, ilk ışık.

Sıfır yokluk değildir,
Bir başlangıç yeridir.

Bir bütünün adıdır,
Parçalar ona bağlıdır.

Doğan Güneş süzülürken evime
Sabahın serinliği dolar içime
Düşlerim yolcu esen seher yeliyle
Güzel bir gün sızıyor hayallerime

Balkonda bir sükûnet sarar içimi

Gümüşten bir nehir kayadan çağlar,
Onunla eğlenir vadideki bağlar.
Köpükler savurur her bir damlalar,
Ovaya bereket müjdeler SIZIR.

Bir kâsede toplanmış zamanın bereketi,
Bu aşûredir ki taşır sabrı ve niyeti.

Üstünde nar taneleri, kırmızı bir sır,
Serpilmiş aşkla parlar, artar tadın tadı.

Gam çökmüş olsa da gökyüzüne, bu geçici dünya,
Mihnet gecesinden doğar her dem fecr-i umut.

Her ne kadar gam ve keder kaplasa da bu cihanı,
Her derdin içinde gizli;Hakk’tan bir lütuf, bir umut.

Dağın gölgesinde şehir güne uyanır,
Bir gün daha başlarken yollar aydınlanır,
Sabah taş sokaklarda sesler yankılanır
Benim yolum başka diyarlara savrulur.

Erciyes yükselir göğe, bulutlar yol olur,

Zaman mı geçti, ben mi eksildim
Her bir adımda kendimden vazgeçtim
Ne suçum vardı bu suskun hayatta
Yanmayı öğrendim, gülmeyi seçmedim

Yağ kar… durmadan yağ

Gölün kenarında serin bir akşam,
Yağmur saçlarıma düşer usulca.
Dalgalar mırıldanır bin bir kelam,
Duygular kalbime damlar yavaşça.

İçimde bir boşluk, adı konmamış,

Zulüm yaparak bir gün bile sürme sefa,
Bir kalbi incitenin ahiri ceza ve cefa.

Mazlumun gözyaşıdır arşı titretip duran,
Bir ah ile yıkılır en sağlam sanılan duvar.