Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Papatyalar açar kırlar seyranlık olur,
Kızıl gelinciklerle ovalar gerdanlık olur.

Kardelen kar altında sabırla var olur,
Çiğdem çıkar vakitsiz, bahara yol olur,

Ne işin var dışarda bu soğukta,
Donmuş zaman gibi duruyorsun ayakta.
Bir güneş çıksa bitecek hikâyen,
Bekliyorsun sessizce aynı noktada.

Ölsen bile hak yedirme hak yeme
Eğri eğridir sakın doğru deme
Mazlumu koru zalime ezdirme
Dosdoğru ol bir birdir bin ekleme

Haklıdan yana ol her zaman, yılma

Doğada yürürken dinlenir yorgun başım,
Dağlara emanet olur sessizce her telaşım.

Akşam Kayseri sessizliğe bürünür.
Kar beyaz düşler düşlerime süzülür,
Gece uzar, yıldızlar düşlere yürür,
Düşlerimde canlanır eski bir vakit

Delerken kardelen kışı dağlarda
Bütün gözler İlkbaharın yolunda
Yürekten silinirken kış sancısı
Bir şölendir başlar tüm balkonlarda

Elveda diyelim beyaz örtüye

Bu yol öyle bir yoldur ki
Hatırlatır dünü bana
Öyle garip andayım ki
Varlık ve yokluk yan yana

Öyle yersiz bir hayat ki

Yağmur baharsa Erciyes baharsız
Bahar nisansa Erciyes nisansız
Yolları ıssız yolcusu yoldaşsız
Günü kısa, geceleri hesapsız

Rüzgâr eser dumanı hiç eksilmez

Her günüme bir yılı sığdırdı gönül,
Akreble yelkovanı kandırdı gönül.

Takvîmler utandı ömrümün yükünden,
Zamâna baş eğmedi, yandırdı gönül.

Berçin Yaylası’nda doğa yine canlanmış
Yalçın dağların başı göklere yaslanmış
Orman dile gelmiş pınarların sesiyle
Bulutlar doruklarda sanki iz bırakmış

Etrafımda tüm renklerin bin bir dokusu