Ergül Sırkıntı Şiirleri - Şair Ergül Sır ...

Ölsen bile hak yedirme hak yeme
Eğri eğridir sakın doğru deme
Mazlumu koru zalime ezdirme
Dosdoğru ol bir birdir bin ekleme

Haklıdan yana ol her zaman, yılma

Doğada yürürken dinlenir yorgun başım,
Dağlara emanet olur sessizce her telaşım.

Bugün başka yarın başka
İçi başka dışı başka
Özü başka sözü başka
Döner durur BUKELAMUN

Tek sevdiği şey menfaat

Seni yok sayanları sen de yok sayacaksın,
Dümdüz yürüyerek, Allah’a dayanacaksın.

Gönlünde kin tutmadan yoluna bakacaksın,
Haksızın karşısında dimdik duracaksın.

Balçıkla yoğrulmuş bir garip candır.
Kimi gam yüklü, kimisi şadandır.
Aşık olsa da şol fani Dünya’ya,
Dünya’sı ona hep vefasız yardır.

Öyle bir yaşam ki;
İnsan insanlığa susuz.
Ve öyle bir zaman ki;
Maskeliler maskeden ucuz.

Öyle bir çağ ki;

Kalemim kalbimin dilidir bende,
Fikirlerime tercüman olur sessizce.
Yüreğimin yükünü döker ince ince,
Kalemimdir benim arzuhalcim

Kırılır bazen ucu, gönlüm gibi ince,

Suya değdikçe titrer nazenin bir tan, ilk ışık,
Seher vaktinde düşler sanki perişan, ilk ışık.

Yad-ı maziyle artar gönlümün ince hasreti,
uzaklarda bir özlem, içimde hicran, ilk ışık.

Zulüm yaparak bir gün bile sürme sefa,
Bir kalbi incitenin ahiri ceza ve cefa.

Mazlumun gözyaşıdır arşı titretip duran,
Bir ah ile yıkılır en sağlam sanılan duvar.

Gün batar, karanlık iner
Sessiz raflar beni bekler
Sayfalar akar geceye
Satırlara süzülür düşler

Her kitapta yeni gizler