Ah adalet vicdanımsın
Yok ki bir elinden tutan
Damarlarımda kanımsın
Ah adalet sen insansın...
Nefsin arzularına gem vuran
Ne etsem unutamıyorum gözlerini
Ah ceylanım delip geçiyor yüreğimi
Öldüm öldüm aşkın ile evirdin
Uludağ'ı sulu dağa çevirdin
Öldüm öldüm aşkın ile evirdin
Bir güvercini seversin
Allah biliyor ya seversin
Canına zeval gelmesin dersin
Olur ya ölür üveyik güvercin
Yaban elde ötmektense
Ölsün der kendini teselli edersin
Fani dünya yalan malın
Doyurmadı kimseleri
Kefen malın mezar canın
Eylemedi kimseleri
Cihaz alo demedi mi
Bugün sadece ağladım
Karaları bağladım ah üstadım
İşim aşım can yoldaşım
Şimdi dayanırsam bu acıya
Öyle ya yürek denir
Onu da aldın götürdün
Sevenler seneler tek bir gün gibi
Ah zaman ziyan gözümden akan
Söyleyin dağlara insin üstümden
Doğsunda güneşim öpsün gözümden
Her bir saniyesi koca kış gibi
Bazen bir sese muhtaç olursun;
Karşılığı yoktur, muhtaç olduğun sesin!
Muhtaç olmaktan acıdır, ses dilenmek...
Ses duadır, aşıklara ses vermek.
Nisan yağmurundan içtim bir yudum
Yeniden yeşerdi sevda çiçeğim
Dalıma yürüdü şifayı buldum
Derman sende imiş yelda çiçeğim
Şifayı ararken ölür mü insan
Ah şu şiirlerim olmasa ölürdüm
Yatardım boylu boyunca bir mezarda
Her gün gözlerinden defalarca öperim
Açmasada solmasada dünyada...
Çiçeğimdir yar benim kıyamam çiçeğime
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!