Bu kadar külfete ne gerek var dı
İkimiz yeterdik biz bu dünyaya
Madem oyuncak madem gölgelik
Gözlerim mi şaşı bu ne güzellik
Ömrümün yarısı seni düşünmekle geçiyor
Diğer yarısı senden hiç gelmiyor
Zevki sefayı bıraktım bir kenara
Seninle çileye de razı geliyor
Önümde sen gidiyorsun
Beğenmezsunuz tabii
köyün çocuğuyum
Hep asil ata binen
Dedemun torunuyum
Yeşilum Çayırçukur
Gül dalında biter, ben çölde biter,
Gül bülbülü bekler, ben çölü bekler,
Bülbül gülde öter, ben çölde öter,
Gözümü kör eden, gözler var gözler.
Bir ara çık da gel yolunu gözler,
Gözümü kör eden, gözler var gözler.
Aşıklar severse beller incelir
Aşığın sevdiği güller yeşerir
Yüreğe dikense gönüle güldür
Virane gönüle bahar mı gelir
Aşkı dert görene hazan gücenir
Bülbül de güldür, karga da güldür;
Bülbül bağlarda öter karga viranelerde
Bülbüllerin derdi çok, karganın çöplüğü yok!
Ne bülbülü yererim, ne kargayı överim
Karga senin, bülbül senin, gül benim.
Hasret kokar yüreğimin gamı çok
Köylüm gitti sılamın hiç tadı yok
Gelsem bile evin önden geçemem
Eşiğine oturmuş bekleyen yok
İndim tepelerden serdim gönlümü
Oysaki zahirde hiç yükselmedim
Mazluma yüklenen yedi ömrümü
Geldim gidiyorum güldüm gülmedim
Merhamet yazıldı alın yazıma
Bitmediniz diyor derdimin gülü
Az kaldı dertlerden kurtuluyorum
Gitmediniz diyor gönlümün dili
Müjde ağır aksak gül gidiyorum
Dertli ağır aksak duy gidiyorum
Neler yazmazdım ki,ah senin için
Kelime ganimet, ben mecalsizim
Tanıyamadım mı, ben seni sanki
Ben hep seninleyim, sanma sensizim.
Gel sakın ha sakın, buradan gitme
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!