Erdem Gümüş 2 Şiirleri - Şair Erdem Gümüş 2

Güzellik;
senin modern kıyafetin,zarafetin, nezaketin,kültürün ve kendine duyduğun saygınlığınla,
"iç güzelliğinin dışa vurumuydu be kadın"
biz tene baktık,
sanırım burda yanıldık,
seni de yanılttık...

YAPRAK DÖKÜMÜ

Yine eylül geldi, güz anım yakın,
Yavaş yavaş başlar,yaprak dökümü,
Aşk nadasa kaldı, hazanım yakın,
Yavaş yavaş kışlar, yaprak dökümü.

YARANAMADIM


Yarım asrı harcadım köle saydım yılları,
Aldığım ilk nefeste sen belemiştim içime.
Kerem Aslı Mecnundum çöle yaydım yolları,

YAR BENİ

İli Ferhat diyarı, o içinde bir Şirin,
Onda sevda keşiği, mühürlesin yâr beni.
Bu sevdadan vazgeçmem, beni yürekten vurun,
Leyla Mecnun aşığı , Tahir'lesin yâr beni.

Aşkın derganda umut limandı.
Ecel teri döktüm, yâr gelmez oldu.
Vuslatı nöbette, halim dumandı,
Gözlerim ufukta, yâr gelmez oldu,

Dokuz ekim bindokuzyüz yetmiş bir
O gün;
Adaletin adı Ali,
Hukukunki El/verdi;

YARIM YARIM

Kekil düşmüş kaşına dağınık halı
Kuğu boynu yan eğmiş izler efkarım
Dil dudakta gezinir petekte balı
Kaş altından bakıyor göz yarım yarım

YÂRİN ZÜLFÜNE

Ben ona mülteci, o da iltica,
Değme tarak değme, yarin zülfüne.
İster kıskandım say, istersen rica,
Değme tarak değme, yârin zülfüne.

YÂR KENDİ GELSİN

Sevdanın merhemi, icat olmadı,
Sen git tabip sen git, yâr kendi gelsin.
Ferhat'la Şirin'de, Vuslat bulmadı,
Sen git tabip sen git, yâr kendi gelsin.

YAŞANMAMIŞ BİR AŞK HİKAYESİ

Yaşanmamış bir aşk hikayesiydi bizimkisi...
belki de masal...

o geceye kadar;