Dallar da kar yığını
Bense yürek yangını
Kader örmüş ağını
Kalbim pır pır ediyor
Çöllerdeyim susuzum
Dilde sevgi sözdedir
Candan sevmek özdedir
Men seni çok sevmişem
Menim yürek közdedir.
Erdal YILMAZ
Bir kış günü giderken
Gözlerim buğulandı
Karlar yağdı arkandan
Yüreğim kan ağladı
Gitme, ne olur gitme
Seni gördüğüm zaman, mevsimler değişirdi
Kelebekler uçuşur, hayâller sevişirdi
Büyülü bakışların, izi kaldı gönlümde
Mor menekşe yıllardan, sızı kaldı gönlümde
Hüzün kaplar içimi, o yıllara giderim
Rüyalarla yaşıyoruz
Sevgilerle coşuyoruz
Bir hayâle koşuyoruz
Hali böyle bu dünyanın
Kimi ahde vefâdadır
Mevsim gelir çiçek açar
Gönül aşkı kalbe saçar
Gün gelir ki sevda kaçar
Üzülenler biz oluruz
Sanmam çok çok güleceğim
Özlemler sarıyor, dört bir yanımı
Sert esen rüzgârlar, hep sen kokuyor
Geceler sarıyor, yalnızlığımı
Dolan gözlerimden, hasret akıyor
Yanıyor yüreğim, hiç bilmiyorsun
Vurdu beni kara sevda
Yem oldum ben kuşa kurda
Şu kalbime sorda bir bak
Sevgin hiçte seçilmiyor
Ne çileli aşkın varmış
Gönlümü sevdanın yarası sarmış
Tat vermiyor artık aşk şarkıları
Aldanmışım meğer hepsi yalanmış
Kaybolup gitmişler akşam suları
Nefret dikenleri açıvermişler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!