Erdal Yayla Şiirleri - Şair Erdal Yayla

Geceleri kilitledim,
Gel aç açabiliyorsan.
Düğüm attım, ilikledim,
Çöz kaç kaçabiliyorsan.

Bir çıra yak karanlığa

Yolcu; bilirmisin bu güne kadar,
Kaç yolcu buradan gelip'te geçti?
Her geçen dönüpte sılaya bakar,
Kaç yolcu sinemi delip'te geçti?... Erdal

Sevda derler bir yaranın adına,

GELDİM

Sen gülünce her yan çiçek açıyor,
Sinende çiçekler dermeye geldim.
Ömür kısa ömür, zaman geçiyor,
Gül açan yüzünü görmeye geldim.

Deme sakın gelmez diye,
Bu yolun da sonu gelir.
Dönde hele bak geriye,
Biri gider,onu gelir.

Erdal

Ta Yafes'ten bu yana,
Bak bu yaşa gelmişim.
Bir sel gibi ummana,
Taşa- taşa gelmişim.

Esareti bitirip

Gurbet eli daha fazla bekleme,
Yazın ılık esen yele gidelim.
Yetmedimi? gayri inat eyleme,
Tut elimden,bizim ele gidelim.

Gel geçmişi silip, at bir kenara,

Ayrılıksa çözüm; dur iki gözüm;
Kalbim kırılsa da çeker giderim
Bırak bu gönlümü kaplasın hüzün,
Gönlüme gam keder eker giderim.

Pişir yemeğini ,bak bu sondur,
Fırsatlar elden gitti gidiyor.
Şişir mideyi , keseyi doldur,
Fırsatlar elden gitti gidiyor.

Düşünme sakın bırak sen bizi,

Varsın ağır olsun dünyanın barı,
Sırtlayıp omzuma almışım bir kez.
Görenler diyor ki bir sersem arı,
Yaprağa, çiçeğe dalmışım bir kez.

Bülbüller gül için geçerler çölü,

Dünya bir sır görmek gerek
HAK tohuma dal gizlemiş.
Her bir dala türlü çiçek,
Çiçeğede bal gizlemiş.

Akrebin bile akrebin,