Erdal Yayla Şiirleri - Şair Erdal Yayla

HALİL'im

Dokunmayın yaralıyım yaralı,
Yaralarım deşer bugün Halil'im.
Bu yaraya kimse değil oralı,
Yüreğime düşer bugün Halil'im.

Mazlumun ahını, şu zalim beyden,
Sorup defterini dürmeye geldik.
Bomba yağdırdığı şehirden, köyde,
Derleyip, toplayıp sürmeye geldik.

Mazlum halkı azmı çekti bu hinden?

HİLAL MASKESİYLE HAÇ BESLENİYOR

Düşündüm taşındım çok kafa yordum
Türk'e karşı gardaş güç besliyorlar.
Geçmişe uzandım, tarihe sordum
Geçmişten bu güne öc besleniyor.

Yolcu; bilirmisin bu güne kadar,
Kaç yolcu buradan gelip'te geçti?
Her geçen dönüpte sılaya bakar,
Kaç yolcu sinemi delip'te geçti?
Erdal YAYLA

Akıl almaz bunca işe
Aldırmadan gözde yaşa
Masadaki haram aşa
İki lafta biz edelim...değilmi

Arkamızdan sövenlere

İşini hakkıyla, dini çerçeveler dahilinde yapan tüm imamları tenzih ediyorum.


Bu ne iştir, bu ne gaflet?
Ateş tüm haneye düştü.
Yeter yahu bıktı millet;

Bugün de ben seni biraz;
Yorayım inceden-ince.
Neden bahardan sonra yaz?
Sorayım inceden-ince...Niyazi

Uzak durma yaklaş biraz,

İnsanoğlu ister ise han olsun,
iki ayak, bir çift gözden ibaret.
Dünyaya hükümdar, kahraman olsun,
Akibet üç metre bezden ibaret.

Ölüm her insanın kıyamet günü,

İnsan oğlu türlü mahluk,
Kimi bulur, hız'la doyar.
Çeşit çeşit vermiş hâlik,
Kimileri haz'la doyar.

Bu dünya kirlendi İsrafil sur'u
ÇAL! Hakkı ne imiş görsün insanlık.
Yaşıda yakarmış elbette kuru,
KUL hakkı ne imiş görsün insanlık.

Kan olmuş akıyor şu koca nehir,