Erdal Taşköprü Şiirleri - Şair Erdal Taş ...

babalar gördüm;
çıplak kalmasın diye çocuklarının ayakları
yalın ayak çalışırlardı,
elleri paramparça
imanları kocamandı.

hürriyete dalmışken ta çocukluktan;
alnım bir yanardağ gibi
kaynardı aşktan..

lüzum idi sevmek bir yanımızda
ardımızda dursun hep lüzum idi

Kucağı şefkatli sanılan şefkatsiz bir Dünya!
Ve içinde görülen korkulu, korkusuz
Duygulu, duygusuz bir sürü rüya..
Bende yaşardım içinde hüzün ve şiirle
Birde dostum Fatih,
Aşka pranga vurmuş bakışlarıyla.

bizi alırlar bir şiirden diğerine koyarlar
aşınmış ırmak yolları gibi alnımızı oyarlar
bizi bir şarkıdan çalarlar da bir hüzün vakti
bir diğer ağıdın son hıçkırığında kanatırlar..

çünkü bizim sevdamız ağırdır omuz kırar

şimdi sokağımın çocukları
en güzel şarkılarını göğe bağışlıyorlar..
çünkü göğe bağışladıkları en güzel şarkılar
düşlerini yıkayan yağmur olarak yağıyorlar.

ben seni en çok

ağır romanlar okurdum
çocukluğumu erken büyüteyim diye
kimse anlamazdı gözlerimde kan tutmuş telaşı!
bir yar dilerdim
beynimde binlerce hece bilenirdi
oysa herkes bilirdi

bir aşkın eşkıyasıydım..
uzun uzun patlayan silahlarda şakakları bulan
hain, hainsi ve sıcak
acıya vakit koymayan mermiydim
ve cehennem yangınına o an düşmeliydim!
ağlat şimdi güzel Derya!

ekmeğimi alın terime bandırdığımdan beri
hiç aç kalmadım inanasın
saçlarıma ay ışığı dolanır
sen gün ışığı sanırsın.

yani Bacım benim hikayem

bir çocuk;
günahsızlığında, saflığında ve masumluğunda
nasıl çiziyorsa dünyayı rengarenk defterine
ben de öyle bir yar çizdim kendime..
memleketsiz,
haritada yeri, yurdu, evi, adresi belli olmayan

bana yaşamak bile yakışmaz!
ki ellerine yakışsın ellerim
bu ağır sözlerim;
sana, size, cümle yaratılana değil
bilesiniz gözlerim..