Erdal Ceyhan Şiirleri - Şair Erdal Ceyhan

Gecenin ortasında hep bir
Muştu vardır
Gelirler,getirirler bana sabahı
Ki kırılmıştır birinin ellerinde
Yarısı tabak
Yarısı bardak

Hafif
dokunaklı
yerinden kalkıyor
ellerini açıyor pencereye doğru
mutlak buradan bir tren kalkacak
güneşin gizli yüzüne doğru

Çevrene bak güller,karanfiller mavi beyaz çiçekler
Allahın insandan hala umudunu kesmediğini söyler.

Çiçekler rengarenk alacalı renkler bulup donanmış
Hepsine başka biçim vermiş güzel bir adla anmış.

Önünde bir tas içinde duruyor hadi içsene
Su gibi aziz olasın köprülerden geçsene.

Su Büyük Sahra’da serap gibi bir vahadır
Bir bardak su yetmez bir bardak dahadır..

Sen bir uzak kara bulutsun özge gam sürensin
Tepelerde gezensin sineye pareler çekensin.

Beni yerlerde aramayın, mutlak göklerdeyim
Göklerde değilse bile ariflerin gönlündeyim.

Toprak ne denli azizdir bir kez kaybetmeye gör
Çöllerde gez,suyu, toprağı özle görmeyen kör

Toprak sulandıkça sulandı, çiftçiye hayat saldı
Eğer emek vermezsen, toprak verdiğini geri aldı.

Yâr ile alışveriş bir bahar gecesi başlar
Eğilmez gibi başlar fakat eğilir kaşlar.

Ne nazlar niyazlar gelmez bir türlü eyyama
Eğlersin bin türlü reca ne fayda böylesi yara.

Daldın gittin derinliğine bak bakalım gün mü gecemi
Kendi kendine ne söylersin söylediğin söz mü hece mi

Gökler gökler içinde baktın da sen bu işi hiç anlamadın
Baktın kaldın uzun boylu nice saatler derinliğine daldın

Sevdim ben çok sevdim
Evde kaldım dertlendim
Güzel bir evim olsa
Bu kadar dert etmezdim.

Farına da deli gönül farına
Dert anlamıyor o zalim boşuna
Ne söylense hava hoş dinliyor
Bu gidiyor insanların zoruna.