Er Mensur Şiiri - Kasım Kobakçı

Sözlerde efsane, yürekte hakan,
Asırları delip geçen er Mensur.
Şu fani dünyada benzersiz kervan,
Engin deryaları seçen er Mensur.
*
İlk nefesten kabre manası saklı,
Ahmet mektebinde yeşerir aklı,
Kutsal topraklarda ulu bayraklı,
İlahi hırkayı biçen er Mensur.
*
Sufi bestesinden nağmeler katar,
Susayan ruhlara damlalar atar,
Veli gölgesinde huzurla yatar,
Uzak sahralardan göçen er Mensur.
*
Dağların ardında gerçeği arar,
Gece gündüz demez zikrini sarar,
Yoksulun derdine merhemler karar,
Kibir libasını deşen er Mensur.
*
Işık huzmesiyle aydınlar yurdu,
Adalet üstüne nizamlar kurdu,
Zalimin zulmüne kalkanla durdu,
Mazluma şefkati saçan er Mensur.
*
Kalem tutan eller semaya bakar,
Gözlerinden seller Ceyhan'a akar,
Aşkın ateşiyle benliği yakar,
Nefsin zincirini çözen er Mensur.
*
Mürşit meclisini hasretle anar,
Yalan fırıldağa inanmaz kınar,
İhlas çeşmesinden arınmış pınar,
Kardeşlik tohumu eken er Mensur.