Gece karanlık çöktüğünde
Göz kapaklarım ağirlaşıp
Ağır ağir düstügünde
Birden her yer aydınlanip
Sen beliriyorsun
Ben yoruldum artık
Katlanamıyorum
Bırakip gidesim geliyor bazen
Yapamıyorum
İstemiyorum seni artık
Keşke diyorum bazen
Düşünmeden konusabilsem
Böyle plansız, içimden geldiği gibi
İşte bu yazdığın şiir gibi serbest
Ama kelimeleri süsleyip
Doğru dürüst bir şey çıkmayınca ortaya
Mağarada yaşıyor gibiyim sanki
Arada bir ışık sızıyor pencereden ve kitaplardan
Ve zaman zaman sızlıyor bileklerim
Zamansız bir şekilde alıp da başımı
Ellerimde kelepçelerimi çıkartıp dağlara doğru
Ruhumu söküp de koşasım geliyor.
Geçmişe bakıp hüzünlenince
Gözlerim kararır
Damlalar akar ince ince
Aglarım kendime
Ve söylerim kendime
Tutmak isterim senin ellerinden.
Gel artık gurbet illerinden .
Mahrum etme beni ahu gözlerinden.
Ne zaman geleceksin sen?
Kulaklarımda çınlıyor, özlemişim sesini.
Özleyip de sarılamadıklarım var ya
Yaşlı gözlerimi kurutamadıktan sonra
Laleler toplayıp yanına varamadığım
Ellerimde bir avuç toprak var koyamadığım
Sinemde gizli yare var dolduramadığım
İzlediğim bir kare var artık yakamadığım
Ölümden sonrası yalan
Kalmayacak senden kalan
Kalmayız akılda falan
Ölümden sonrası yalan
Şu dünyada didinip dur
Sen o olmalısın
Yüreğimde taht kuran kadınım
Yaşamam için bir amac
Sen o olmalısın
Gözlerimin tek gördüğü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!