Terkedip gitmen oldumu şimdi
Beni ateşlere atmana ne demeli
Kör kuyulara sürüklemen
Beni yaşarken öldürmen ise, akıllara kardı
Yürüyecek derman bırakmadın
Gidesim var çok uzaklara
Hatta dönmemek üzere bir daha
Zulmün olmadığı bir yer var mı acaba
Mazlumun ağlamadığı bir ada
Ve hatta insanın olmadığı bir coğrafya
Ne güzel olurdu insansız bir doğa
Bazen
Sözlerin kifayetsiz kalır
Tıkanırsin konuşamazsin
Yeyip içemez
Sabahlara kadar uyuyamaz
Ne yapacağını nereye gideceğini bilemez
Gök gürledi arka arkaya
sanki kıyamet koparcasına
Aklıma sen geldin bir anda
korkardın gök gürültüsünden
korkunca sıkıca tutardın mosmor ederdin elimi
Gök gürledikçe sarılman sertleşirdi
Benim, senin gözlerinde gördüğümü
Sende benim gözlerimde görmüş olsaydın
Bu kadar kolay kolay terkedip gidemezdin
Hayata küsmüş barışmak istemiyordu
Ama gözlerinin içi gülüyordu
Işte bu hali dünyaya meydan okuyor
Ama kendisi bunun farkına varmıyordu
Her şeyin hesabını verebilirsin belki amma
Her gece ağlayan
Uykuya hasret kalan
Bu gözlerimin hakkını asla.
İçtiğimiz kahvenin kırk yıl hatırına,
Aşkım diyen dillerimizin hatırına,
El ele gezdiğimiz sokakların hatırına,
Sırılsıklam ıslandığımız yağmurun hatırına,
Donduğumuzda birbirimize sarılan kollarımız hatırına,
Gel be vefasız
Hayallerinizi takip edin
Hedeflerinize yürüyün
En güvendikleriniz
Çok sevdikleriniz
Dost bildikleriniz
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!