...En son nezaman Şiiri - Güz Sendromu

mendiller vardı eskiden cebimizde taşıdığımız, salya sümük anlarda örterdi aybımızı.

mendil işlerlerdi genç kızlar, çeyiz sandığına sermaye.

yaka ceplerindeydi hep beyefendilerin ve de bizim zamanımızdaki talebelerin.

yaşlı amcaların kasket ve köstekli saatten sonra en vazgeçilmeziydi.

enseden çıkarılmazdı Ağustos sıcaklarında terin suyun içindeyken.

bazen de cüzdan niyetine kullanılırdı hani. unutamıyorum, bir bayram zamanı torununa yeşil on lirayı mendilinin içinden çıkarıp veren O tonton dedeyi.

okul sıralarında tırnak kontrolünde parmaklarımızı üstüne koyardık.

bazen de şehrin göbeğinde çıkın yapar ekmeği sarardık.

çocukken yıkardık her akşam. soba kenarında kurutur, borusunda ütülerdik.

düğünde dernekte halaybaşının elindeydi hani.

yola konan sevilenin ardı sıra sallanıp şiirlere meze olurdu.

ya da mendilini yola düşüren kızın şarkılarına.

sahi, en son ne zaman gördünüz cebinde böyle mendil taşıyan birini?